Czarodziej Merlin, ur. ok 400 r.n.e; imię Merlin w jęz. walijskim to Myrddin, a po łacinie Merlinus.
Merlin jest niewątpliwie najsłynniejszym pośród Druidów. Być może na postać tę złożyło się wiele osób, gdyż słowo Merlin wywodzi się od Myrrdin, co znaczy po prostu czarodziej. Jedna ze starych walijskich triad mówi, że Brytanię, zanim ją zasiedlono, nazywano Clas Myrrdin - Zagroda Merlina. Geoffrey z Monmouth to jeden z wielu autorów, którzy zastanawiali się , jak to możliwe, że wzmianki o Merlinie pojawiają się w kilku różnych wiekach. Oczywiście wielki czarodziej mógł się kilkakrotnie odrodzić, ale jest jednak bardziej prawdopodobne, że na jego postać złożyło się wielu druidów używających tego samego imienia. W historycznych wzmiankach pojawiają się dwie postacie o imieniu Merlin: Merlin ab Morvyn i Merlin Ambrozjusz, obydwaj odnotowani przed Vortigernem w 480 roku naszej ery. Dziewięćdziesiąt lat później Merlin Ambrozjusz przebywał na dworze Ryddercha Haela. Merlin Ambrozjusz był przyjacielem wuja króla Artura; człowieka tego zresztą również nazywano Ambrozjuszem. Najprawdopodobniej to ten właśnie Merlin doradzał królowi Arturowi. "Ambrozjusz" znaczy "nieśmiertelny", co wyjaśnia dlaczego zapiski historyczne przedstawiają go w dwóch różnych miejscach w odstępie dziewięćdziesięciu lat. Merlin ab Morvyn był druidem, bardem i wojownikiem mieszkającym na północy Brytanii. Legenda mówi, że postradał zmysły podczas bitwy (wpadł w szał na widok bitwy i otrzymał dar prorokowania) i schronił się w lasach Szkocji. Poświęcono mu większą część The Black Book of Caermarthen. Geoffrey z Monmouth uważa, że Merlin urodził się w Cearmarthen, która to nazwa w istocie oznacza Miasto Myrddina.
U Geoffreya z Monmouth jest też opowieść o tym, w jakich okolicznościach po raz pierwszy pojawia się imię Merlin. Otóż król Vortigern rozpoczął w Walii budowę nowej warowni. Każdego dnia jego budowniczowie ciężko pracowali, lecz każdej nocy gotowe już fundamenty zapadały się w ziemię. Vortigern obawiał się najazdu Saksonów i pragnął jak najszybciej ukończyć warownię. Poprosił o radę swoich wróżbitów, ci zaś powiedzieli, że jedynym sposobem zabezpieczenia fundamentów jest spryskanie ich krwią młodzieńca, którego ojcem nie jest człowiek. Ludzie Vortigerna wyruszyli na poszukiwania chłopca spełniającego postawiony warunek. O młodziutkim wówczas Merlinie mówiono, że jego ojcem jest demon, więc schwytano go i przyprowadzono przed oblicze króla. Chłopiec ocalił jednak swoje życie, gdyż wyjaśnił królowi, że pod miejscem, gdzie ma stanąć warownia, widzi dwa smoki walczące ze sobą w podziemnym jeziorze i że to ich walka powoduje zapadanie się fundamentów. Vortigern nie dowierzał chłopcu, ale na wszelki wypadek kazał przekopać grunt i rzeczywiście pod ziemią znaleziono dwa smoki - białego i czerwonego. Merlin przepowiedział też, że biały smok symbolizujący Saksonów początkowo zwycięży, lecz w końcu zostanie pokonany. Proroctwo się spełniło, a czerwony smok stał się symbolem Walii. Walijscy Celtowie również przyjęli smoka jako swoje godło. Opowieść o dwóch smokach spisano w zbiorze Mabinogion. (Zobacz też: Celtyckie smoki w rozdziale Smoki mity i legendy 2, oraz w rozdziale Czarodziej Merlin cz.4, ad. król Vortigern kilk tu.)
Po tym sukcesie Merlin wygłosił wiele innych proroctw. Vortigern był pod tak wielkim wrażeniem, że spytał go o swoją przyszłość, na co Merlin powiedział, że król zginie pod gruzami swojego zamku. Także i to proroctwo okazało się trafne. Później Merlin był doradcą króla Ambrozjusza (Ambrosius Aurelianus). Kiedy króla zabito, otrzymał takie samo miejsce przy boku Uthera Pendragona, późniejszego ojca króla Artura. To właśnie Merlin poradził Utherowi, żeby rycerze naradzali się przy okrągłym stole, oraz przepowiedział mu, że jego prawowitym następcą zostanie ten, kto wyciągnie miecz z kamienia. Merlin został nauczycielem młodego Artura i przekazywał mu wiedzę druidów, a późniejszym okresie doradzał królowi Arturowi w wielu rozmaitych sprawach. Poniżej Merlin, Pani Jeziora i król Artur.
Postać Merlin uosabia archetyp poszukiwacza prawdy, dlatego jego imię jest do dziś tak dobrze znane. Niezliczone pokolenia słyszały o nim jako o świętym i mądrym człowieku. Dla Celtów postać Merlina jest symbolem mądrości. Niewiele więcej o nim wiadomo. Według Geoffreya z Monmouth był synem demetyjskiej księżniczki i inkubusa, demona uwodzącego kobiety podczas snu. Robert de Boron, piszący ok. 1200 r.n.e. stwierdza, że grupa diabłów powzięła zamiar stworzenia pół-człowieka, pół-demona-antychrysta. Na szczęście interweniował kapłan i kobieta wybrana do urodzenia tego dziecka została pobłogosławiona. W konsekwencji Merlin urodził się z darem prorokowania i był z gruntu dobry. Jego dzieciństwo nie należało jednak do szczęśliwych. Był naiwny i zadawał mnóstwo pytań. Ale w miarę rozwijania się jego zdolności proroczych, coraz bardziej uświadamiał sobie, jak bardzo różni się od innych ludzi, co doprowadziło go do chwilowego szaleństwa i schronienia się w lesie. Tutaj spotkał Taliesina, celtyckiego barda, który nauczył go ogamów, języka drzew, wróżenia z pałeczek druidów i uzdrawiania.
Geoffrey z Monmouth przytacza w swojej History of the Kings of Britain wiele proroctw Merlina. Niestety od rzeczywistych wydarzeń upłynęły setki lat, więc sporo z nich opisał zapewnie tendencyjnie. Dzieło Geoffreya z Monmouth jest fascynującą mieszanką faktów i fikcji. W jednej historii opisuje, jak Merlin magicznym sposobem przetransportował Stonehenge z Irlandii. Otóż król Ambrozjusz zapragnął wznieść na równinie Salisbury monument upamiętniający kilku szlachciców zabitych przez Saksonów. Poradził się w tej sprawie Merlina, który zasugerował, żeby przenieść z Irlandii kamienne kręgi zwane Pierścieniem Olbrzyma, po czym sam popłynął do Irlandii, zabrawszy ze sobą kilku Brytów - jednym z nich był Uther, brat Ambrozjusza, późniejszy ojciec króla Artura. Czarodziej za pomocą magii rozebrał ogromny krąg i kamienie przewieziono na okręcie do Anglii. Następnie za sprawą kolejnego zaklęcia Merlina, stanęły one w wyznaczonym miejscu, nad grobami szlachty. Choć opowieść ta jest w oczywisty sposób zmyślona, zawiera ważne elementy prawdy: kamienie rzeczywiście transportowano morzem, właściwy jest też wskazany w tej opowieści kierunek, z którego je przywieziono.
Istnieje wiele różnych legend opisujących koniec życia Merlina. Według niektórych zamieszkał on z dziewięcioma bardami w szklanym zamku na wyspie Bardsey, gdzie przechowywał Trzynaście Skarbów Brytanii, i odtąd go nie widziano. Inna legenda głosi, że młoda kobieta imieniem Vivien (Nimue, Niniana, Viviane? Viviana?), którą Merlin nauczył czarów, zamknęła go u stóp wielkiej góry. Czarodziej przebywa tam do dzisiaj i czasem słychać jego wołanie o pomoc. Nie brak również wersji, że Merlin i Vivien żyją szczęśliwie razem w krainie czarów. Jeszcze inna opowieść mówi, że Merlin wraz z jedenastoma towarzyszami odpłynął łodzią na szklane morze. Znana jest triada, która każe zapamiętać to wydarzenie jako jedną z Trzech Wielkich Strat Walii.
(Opracowałam na podst. Celtyckie Znaki wróżby i wyrocznie - Richard Webster.)
Poniżej fotki z Jaskinią umieszczoną w skale nad brzegiem morza, w której podobno mieszkał Merlin (Kornwalia, Tintagel), miejsce pielgrzymek wielu osób w Wielkiej Brytanii i nie tylko. Patrz też w rozdziale Czarodziej Merlin cz.3a klik tu, ad. Tintagel.
Merlin do wdzięczna postać dla kreatorów Tarota; czarodziej ten pojawia się często jako I Wielki Arkan The Magician. Poniżej kilka przykładów: od lewej do prawej Merlin na kartach z nast. talii: Avalon Tarot, Glastonbury Tarot, The Arthurian Tarot, a jeszcze niżej z lewej Legend The Arthurian Tarot i z prawej Tarot Mitów (Der Mythen Tarot).
Na koniec trzy karty z włoskiej talii Dragons Tarot: Merlin - I Mag, a pod spodem król Artur - Król Mieczy i Uther Pendragon - XII Wisielec. Pod nimi moje tłum. z jęz.niem. opisu do tych kart z instrukcji do talii.
"I - Czarodziej - (Merlin) zapłodnienie. Czarodziej Merlin jest tym, który korzystał z duchowej energii smoczej i przy tym nie przyjmował do świadomości tego, na jakie niebezpieczeństwo się narażał. Znaczenie karty: maski - dyplomacja - wymiana, zamiana - siła, moc i potęga." "XII - Wisielec - (Uther Pendragon) zawieszony. Uther Pendragon wykorzystywał talenty Merlina i ujarzmił/podporządkował sobie smoka, aby podbić królestwo Brytanii. Uther obiecał smokowi, że jego wizerunek umieści na swej fladze i do dzisiejszego dnia we Walii obowiązuje flaga ze smokiem. Pod tym sztandarem Uther zbierał ziemie dla swojego następcy - okazał się nim wybrany przez Panią Jeziora syna Artur, który zjednoczył królestwo." "Król Mieczy. Wielki król zachodniego świata, może nawet sam Artur, zagubiony pomiędzy mitami, a historią. Symbol dla siły wyobraźni ludzkiej. Znaczenie karty: Przełamanie starych ról."
Początkującym tarocistom przypominam niektóre inne słowa-klucze dla powyższych trzech kart: - Wisielec (Zawieszony): wycofanie się, zawieszenie, odpoczynek, oddalenie, odejście od starych form, przegrupowanie, zatrzymanie w życiu, opóźnienie, odłożenie spraw na potem, okres czekania. - Mag: wiedza, mądrość, kreatywność, pewność i zaufanie do amego siebie, siła woli, spryt i zręczność, biała magia, poznawanie świata i praw nim rządzących, poszukiwanie nowych dróg, początek nowych działań, inicjatywa, branie spraw we włąsne ręce. - Król Mieczy: polityka, przywództwo, prawo, sprawiedliwość, prawnik, filozof, dyplomata, krytyk, obiektywizm, rozsądek, odpowiedzialność, umiejętność podejmowania właściwych decyzji.
Tłum. dialogu z poniższego frg. filmu p.t. Merlin (1998): Merlin: Moja najdroższa. Nimue: Freak cię odnalazł. Merlin: Nie wierzyłem, że jeszcze cię ujrzę. Tyle straconych lat... Nimue: Postarzałeś się... Merlin: Ty też... Nimue: Czy to ważne? Merlin: Nie, już nie. Mam w zanadrzu ostatnią sztuczkę. Więcej nie będzie. To koniec czarów.
Więcej na temat tego filmu w nast. rozdz. o Merlinie klik tu.
Klik tu, aby przejść do następnego rozdziału o Merlinie.
Verantwortlich für den Inhalt ist der Autor der Homepage. Kontakt
