|
SMOCZE CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA PRZYRODY część 2
- Smoczy owoc, egzotyczny owoc pitaja -
Pitaja to rośliny występujące w tropikalnych lasach Ameryki Środkowej. Kaktusy te to typowe epifity, wspinające się po drzewach i skałach. Łodyga wytwarza korzenie powietrzne. Kwiaty są bardzo duże, nocne. Rodzaj ten obejmuje także gatunki mające jadalne owoce, które często występują w handlu pod nazwą pitaja lub pod angielskimi nazwami dragonfruit lub pitahaya. Pod grubą skórką z łuskowatymi wyrostkami (koloru od żółtego do czerwonego) znajduje się jadalny biały miąższ z również jadalnymi czarnymi nasionami. Miąższ można jeść łyżeczką lub obrać ze skórki i kroić w plastry. Posiada słodkawy, aromatyczny, orzeźwiający smak. Wykorzystuje się go jako dodatek do sałatek owocowych, lodów, deserów.
Gatunki zaliczane do tego rodzaju:
Hylocereus lemairei
Hylocereus minutiflorus
Hylocereus polyrhizus, dragonfruit
Hylocereus triangularis
Hylocereus undatus, pitaja, dragonfruit, pitaya, pitahaya
Info z wikipedii:
Pitaja (znana także jako pitaya, pitahaya, smoczy owoc, huo, truskawkowa gruszka, nanettikafruit, albo thanh long ) - to owoc wielu gatunków kaktusa, zwłaszcza z rodzaju Hylocereus, ale także Stenocereus. Pochodzi z Meksyku i Ameryki Środkowej, ale obecnie jest też uprawiany w wielu krajach Azji Południowo-Wschodniej takich, jak Wietnam, Filipiny, Malezja, ale także na Tajwanie, Okinawie, Izraelu i w południowych Chinach.
Pitaja kwitnie tylko w nocy; kwiaty gatunków wytwarzających następnie owoc pitaji są dużymi, białymi pachnącymi kwiatami, charakterystycznymi dla danego kaktusa. Kwiaty te są nazywane też z tego powodu Królową Nocy lub Księżycowym Kwiatem.
Pitaja nawet w obecnych czasach jest ważnym źródłem pożywienia . Owoce gatunku Stenocereus gummosus, rosnące na Pustyni Sonoran są nadal powszechnie zjadane przez plemiona zachodniego Meksyku (plemię Seri).
Roślina jest przystosowana, do życia w suchym, tropikalnym klimacie. Owocuje 30-50 dni po zakwitnięciu i może owocować 5-6 razy w ciągu roku. Wydajność w przypadku uprawy dochodzi do 30 ton z hektara uprawy. W przypadku nadmiernego nawadniania lub w latach bogatych w opady deszczu, może dojść do zniszczenia kwiatów i uniemożliwienia owocowania.
Rozróżnia się 3 typy owoców:
Undatus hylocereus - różowe z białym miąższem
Polyrhizus hylocereus - różowe z czerwonym miąższem
Megalanthus helenicereus - żółte z białym miąższem.
Masa owoców może wynosić od 150-600 gramów. Miąższ, który zawiera czarne pestki (podobnie jak w kiwi) spożywany jest na surowo, jest słodkawy w smaku i niskokaloryczny. Ochłodzenie owocu poprawia jego smak, dlatego często podawany jest w postaci deserów lodowych Skórki owocu są niejadalne, a nasiona nie są trawione w przewodzie pokarmowym. Spożywane są również kwiaty - mogą być jedzone w sposób bezpośredni, lub jako napar. Z owoców produkowane są też soki i wino.
Wartości odżywcze
100 gramów pitaji ma wartość odżywczą 50 kcal i zawiera:
Popiół - 0,68 g
Tłuszcz - 0,61 g
Błonnik - 0,9 g
Fosfor - 36,1 mg
Karoten - 0,012 g
Białko - 0,229 g
Woda - 83,0 g
Wapń - 8,8 mg
Żelazo - 0,65 mg
Ryboflawina - 0,045 mg
Niacyna - 0,430 mg
Kwas askorbinowy - 9,0 mg
Info ze strony http://kosmetologia.com.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=358:smoczy-owoc-chroni-przed-starzeniem-sie-skory&catid=5:nauka&Itemid=708
"Wyciąg z owocu dragona potocznie zwanego smoczym owocem dołączył do długiej listy substancji chroniących przed starzeniem się skóry.
Ekstrakt ze smoczych owoców stanowi najnowsze odkrycie biotechnologicznej firmy Israeli Biotechnology Research. Według naukowców z centrum badawczego ekstrakt z roślin opóźnia proliferację komórek dzięki czemu mają one więcej czasu na rozwój ich funkcji ochronnych.
Zmniejszenie proliferacji komórek pomaga utrzymać młody, zdrowy wygląd skóry, chroniąc przed powstawaniem zmarszczek.
Przedsiębiorstwo dodatkowo deklaruje, że wyciąg zawiera karotenoidy takie jak fitofluen i fitoen. Cząsteczka fitofluenu absorbuje promieniowanie UVA przekształcając je w promieniowanie o paśmie światła widzialnego. Fitofluen redukuje energię promieniowania o krótszej częstotliwości (uszkadzającej) do dłuższej - bardziej bezpiecznej.
Ponadto składniki obecne w ekstrakcie pomagają naprawiać uszkodzenia DNA wywołane wolnymi rodnikami powstałymi podczas ekspozycji słonecznej."
Poniżej parę tapetek 1024 x 768 (ze smoczym owocem); po kilknięciu w miniaturkę, duży obraz pojawi się w odrębnym oknie.
   
- Smok z Komodo (waran) -
Info z wikipedii:
Waran z Komodo (Varanus komodoensis) - gatunek gada z rodziny waranów nazywany smokiem z Komodo. To największa współcześnie żyjąca jaszczurka. Odkryta w 1910 r. Aby ją chronić założono w 1980 r. Park Narodowy Komodo.
Opis;
Głowa duża i szeroka, szyja gruba i masywna, baryłkowaty tułów, ogon gruby u nasady, a w dalszej części bocznie spłaszczony, równy połowie długości ciała. Szeroka szczęka uzbrojona w 60 zębów. Ciało pokryte ziarnistymi łuskami. Grzbiet ciemno-brązowy pokryty czarnymi plamkami.
Rozmiary;
Długość do 2,5-3 m (rekord - 3,65 m)
Masa ciała 150 kg.
Samice są mniejsze od samców.
Biotop;
Tereny z roślinnością krzewiastą i zadrzewione.
Pokarm;
Większe kręgowce, głównie ptaki i ssaki (konie, bawoły wodne, świnie, jelenie, kangury) odnotowano także kilka śmiertelnych ataków na ludzi, warany są także kanibalami. Warany z Komodo nie mają wrogów naturalnych w ogniwie pokarmowym, jedynym zagrożeniem dla młodych waranów są dorosłe osobniki.
Zachowanie;
Aktywny w dzień, a noc spędza w wygrzebanych przez siebie norach. Poluje z zasadzki, do upatrzonej zdobyczy zakrada się od tyłu. Atakując mniejszą zdobycz, może rzucić się wprost do jej szyi; większą ofiarę (np. jelenia czy dziką świnię) stara się powalić na ziemię (m.in. przy użyciu potężnego ogona, którego siła uderzenia równa się sile 2 ton), a następnie rozedrzeć na strzępy. Jednak nawet jeśli nie uda mu się przy pierwszym ataku zabić ofiary, to i tak, o ile uda mu się ją ukąsić, ginie ona w ciągu tygodnia; waran musi tylko podążać tropem zranionego zwierzęcia. Badania wykazały, że w ślinie warana żyje ok. 50 różnych szczepów bakterii, rozwijających się dzięki resztkom mięsa pozostającym między zębami warana; sugerowano, że bakterie te przy ukąszeniu dostają się do krwi zaatakowanego zwierzęcia, powodując infekcję prowadzącą do śmierci ofiary. Z drugiej strony, Fry i in. (2006) odkryli, że inny przedstawiciel rodziny waranów, waran kolorowy, wytwarza prawdziwy jad; twierdzą przy tym, że ukąszenia dwóch innych przedstawicieli tej rodziny, w tym warana z Komodo, wywołują u ukąszonego objawy wskazujące bardziej na działanie jadu niż na infekcję bakteryjną. Na krótkim odcinku waran z Komodo może biec z szybkością do 20 km/h. Potrafi też pływać w pogoni za ofiarą.
Rozmnażanie;
Pomiędzy majem a sierpniem przebiegają gody, a we wrześniu samice składają do wykopanych jam w ziemi po kilkanaście i więcej jaj o długości 12 cm w pergaminowatych osłonkach. Wylęgłe warany ważą ok. 100 g i mają 40 cm długości. Potrzebują ok. pięciu-sześciu lat, by urosnąć do 2 metrów długości, a mogą żyć do ponad 50 lat.
Występowanie:
Na należących do Indonezji wyspach Archipelagu Sundajskiego żyje ok. 6 tysięcy waranów: Komodo (1700), Rinca (1300), Gili Motang (100) i Flor (ok. 2 tys.).
Poniżej parę tapetek z waranami 1024 x 768; po kilknięciu w miniaturkę, duży obraz pojawi się w odrębnym oknie.
  
  
W podwodnym świecie zwierząt wyraźne konotacje do smoków (jeśli chodzi o wygląd i tryb życia, co czasem ma odzwierciedlenie w nazwie) mają drapieżne ryby morskie z rodziny skorpenowatych (Scorpaenidae).
Do ryb skorpenowatych zalicza się:
- Skorpeny
- Skrzydlice
- Szkaradnice
1.) Skorpeny w języku niemieckim nazywają się Drachenkopf = głowa smoka.
Skorpena jest rybą poławianą, hodowaną w akwariach publicznych. Jej ciało jest masywne, na głowie znajdują się płytki kostne, kolce i inne wypustki, z przodu na głowie ma specjalny system czujników czuciowo-ruchowych, dzięki tak wyspecjalizowanemu systemowi lokalizuje swoją zdobycz bezbłędnie. Na płetwach skorpeny znajdują się promienie cierniste z gruczołami jadowymi u podstawy. Ukłucie przez skorpene wywołuje silny ból, trucizna po około dobie powoduje paraliż, a także może doprowadzić do śmierci.
Wielkość: około 50 cm długości. Środowisko życia: głównie rafa koralowa, brzegi cieplejszych mórz strefy umiarkowanej, na głębokościach od 20 do 500 metrów. Odżywianie: skorupiaki, ryby. Tryb życia: samotniczy.
Rozmnażanie: samica składa ikrę zlepioną galaretową substancją, podczas wylęgu substancja galaretowata ulega rozpadowi, następnie larwy krótko przebywają w toni wodnej po czym opadają na dno.
Skorpenę liczącą około 100 lat wyłowiła w marcu 2007 komercyjna łódź rybacka na Morzu Beringa. Ryba miała nieco ponad metr długości i ważyła 27 kg. Naukowcy ocenili jej wiek na 90-115 lat. Było to możliwe dzięki pobraniu elementów narządu zmysłu równowagi, tzw. otolitów. Mają one przypominające słoje drzew pierścienie, na podstawie których można w przybliżeniu określić wiek osobnika. Olbrzymia skorpena została przekazana do ośrodka naukowego w Seattle. Zdaniem specjalistów okaz wcale nie był rekordowy - naukowcom udało się już zaobserwować skorpenę o długości 1,2 metra.
2.)Skrzydlica to ryba morska z rodziny skorpenowatych o charakterystycznym pasiastym ubarwieniu. Posiada silnie rozwinięte płetwy piersiowe, które tworzą rodzaj skrzydeł. Podczas ataku lub w obronie stroszy swoje sterczące osobno promienie płetwy grzbietowej osadzone na gruczołach jadowych. Ukłucia ognić są bardzo bolesne, a w niektórych przypadkach mogą być dla człowieka śmiertelne
Wielkość: 20 cm długości. Środowisko życia: wody przybrzeżne Oceanu Indyjskiego i zachodniej części Oceanu Spokojnego na głębokości od 20 do 50 m. Odżywianie: ryby, krewetki, kraby. Tryb życia: samotniczy, czasami żyje w grupie.
Rozmnażanie: podczas trwającego od maja do września tarła samica składa ikrę w ilości 2500 do 180 000 jaj. Po wylęgu narybek ma 6 mm długości.
3.) Szkaradnica uważana jest za jedno z najbardziej jadowitych zwierząt morskich. Jej ukłucia mogą być śmiertelne dla człowieka. Występuje na rafach koralowych Morza Czerwonego, Oceanu Indyjskiego, Oceanu Spokojnego
Prowadzi denny tryb życia, ukrywa się wśród skał, raf lub zagrzebuje w piaszczystym lub mulistym dnie.
Jest absolutnie niewidoczna, stapia się z tłem. Nieruchomo czatuje na przepływającą ofiarę, po czym gwałtownym ruchem wciąga ją do paszczy. Żywi się rybami i skorupiakami.
Ciało bardzo masywne, uzbrojone w kolce połączone z gruczołami jadowymi. Kształtem i ubarwieniem przypomina skałę (stąd angielska nazwa stonefish - ryba kamień). Osiąga przeciętnie długość 30 - 35 cm, maksymalnie do 40 cm.
Ryba nie atakuje nurków, spokojnie leży na dnie i obserwuje, do zagrożenia dochodzi, kiedy nieostrożnie położymy rękę lub nogę na jej kolcach.
Poniżej parę tapetek ze ślicznymi rybkami opisanym powyżej (1024 x 768, po kilknięciu w miniaturkę, duży obraz pojawi się w odrębnym oknie.)
  
  
  
  
Poniższy obrazek przedstawiający budowę mięśni smoka też jest tapetką 1024 x 768, która otwiera się w nowym oknie po kliknięciu na pon.ilustrację.
Kliknij tutaj, aby przejść do trzeciej części smoczych ciekawostek.
Verantwortlich für den Inhalt ist der Autor der Homepage. Kontakt
Kostenlose Homepage von rePage.de
- w -
Flirten und neue Leute kennenlernen - Klick hier !
|
