Jak w poprzednim rozdziale wspomniałam - smoki kochają klejnoty i wszelakie kosztowności, ich ulubionym kamieniem jest jadeit - patrz poniżej figurka smoka z jadeitu (ulubiony metal  smoków to oczywiście złoto).

Z legend znane są cudowne właściwości krwi smoka; kto napije się krwi smoka, zyska umiejętność rozmawiania ze zwierzętami (ew. potrawa przyrzadzona ze smoczego serca umożliwia rozumienie mowy zwierząt). Smocza krew wtarta w skóre, czyni ją odporną na zranienia. Smocze zęby natomiast mogą posłuzyć jako talizman, skutecznie chroniący przed czarami.

Do dziś w krajach azjatyckich uważa się, iż "smocze kości, rogi, zęby, smocza krew, tłucz, mózg, ślina, itp. mają terapetyczne właściwości, uważa się je za przydatne jako lekarstwa. Kiedy smocza krew wsiąka w ziemię to staje się bursztynem. Ślina morskich smoków, która twardnieje na słońcu, unosi się na morzu i jest roznoszona na brzegach przez wiatr w twardych kawałkach. Może to być bursztyn lub ambra - stosowana jako cenne perfumy. Innym źródłem perfum jest piana wytworzona przez walczące smoki."
Od tysięcy lat po dziś dzień w Mongolii i Chinach tysiące skamieniałych szkieletów smoków - dinozaurów (lub im podobnych stworzeń) niezmiernie ważnych dla nauki wykopywanych jest przez miejscowych mieszkańców celem odsprzedaży miejscowym handlarzom lekami. Skamieniliny znane tam jako smocze kości, mielone są na proszek i spożywane przez miliony ludzi dziennie! Smocze lekarstwa zażywa się gł. na wątrobę, płuca i choroby umysłowe.

Ze smokami wiąże się często cyfrę dziewięć  (9):
- 81 (=9x9) łusek na ciele smoka,
- 9 kolorów ciała smoka,
- smoczyce mają podobno po 9 młodych smocząt,
- wg Grima "smok żyje 90 lat w ziemi, 90 lat w drzewie limony i 90 oraz więcej lat na pustyni, susząc swe złoto podczas dobrej pogody".
Jak się ma to do wieści o tym, iż smoki są nieśmiertelne - nie wiem. W każdym razie smok podobno nie umiera ze starości czy od chorób; smoka można co najwyżej zabić, uderzając metalowym ostrzem w nie ochronione łuskami miejsce pod szyją, na gardle (ew. na brzuchu) - patrz ryciny poniżej. ("Smoka można zabić sztyletem lub krótkim mieczem, wbijając go w bok bestii, tam gdzie brzuch i gardło nie są chronione przez ciężkie łuski, które czynią jego plecy i głowę niewrażliwymi na ciosy".)
Inna metoda pokonania smoka to podrzucenie mu przynęty np. wypełnionej płonącym torfem lub siarką skóry barana czy skóry bydlęcej. Apokryficzny smok boga Bela (zwany  albo Sirrush)Mushussu, czczony przez Babilończyków, został pokonany przez proroka Daniela, który otruł go za pomocą pierogów nadzianych smołą, łojem i włosiem.
Smoka można także schwytać zarzucając mu postronek na gardło.

Oto niektórzy pogromcy smoków znani z mitów i legend:
Alexander, Antonius, Apollo, Aron, Assipattle, Atena, Baal, Bauer, Bellerofon/t. Beowulf, Bernhard, Bilbo, Brandanus, Chrystus, klemens, Conchobar, Daniel, Dobrynya Nikitycz, Enlil, Enki, Jerzy, Gozon, Harald, Heinrich-der-Loewe, Herkules/Herakles, Hobbit, Indra, Jason, Jim Knopf, Jonas, Kadmos, Król Artur, Marduk, Michał, Mitra, More, Mojżesz, Nibelungowie, Ninurta, Orlando, Perseusz, Harrry Potter, Roger, Rostam, Ruggiero, św. Jean, Seth, Siegfried/Sigurd, Tepoztecatl, Theodor, Thor, Tristan, Visznu, Wigalois, Zeus.
Proszę spojrzeć poniżej na artystyczno-tarotowe odniesienie do tematu zabójców smoków na dwóch kartach z włoskiej talii Dragons Tarot - po lewej stronie na karcie Śmierć, jak i na froncie pudełka jest św. Jerzy pokonujący smoka, po prawej widać ilustrację z karty 3 Mieczy; oto moje tłum. z jęz. niem. opisu do tych kart z instrukcji do talii:
"XIII - Śmierć - (święty Jerzy) śmierć. Dla Greków był nim Apollo, który zabił boginię-Pytona i w wizjach Pytii z Delf zajął jej miejsce. Dla dzisiejszego chrześcijańskiego sposobu myślenia, zabójca smoków - święty Jerzy jest dokładnie zdefiniowanym końcem cyklu. Znaczenie karty: przemiana, przeobrażenie, metamorfoza - zmiana, zamiana, wymiana, kolejne następstwo - uwolnienie, wyzwolenie, oswobodzenie - śmierć i odrodzenie (nowe narodziny)."
"3 Mieczy. Stary Saturn obserwuje śmierć smoka przedstawioną na arrasie. Znaczenie karty: depresja."
Jerzy, potocznie nazywany Świętym, to patron rycerzy oraz skautingu (harcerstwa). Główny patron Gruzji, Anglii, Litwy, Portugalii, Katalonii i Bułgarii, należał do Czternastu Świętych Wspomożycieli. Święty Jerzy nie może być traktowany jako postać historyczna, gdyż nie został upamiętniony w żadnych wczesnych dokumentach, które mają wartość historyczną. - resztę czytaj w Wikipedii, a tu jeszcze krótkie streszczenie jednej z lukrowanej, cukierkowej wersji legendy o świętym Jerzy znalezioną gdzieś w Internecie:
Święty Jerzy, rycerz z Kapadocji, często samotnie przemierzał bezdroża w poszukiwaniu ludzi, którzy potrzebują pomocy. Nie był zwyczajnym rycerzem, zamiast szukać sławy w walkach i potyczkach zbrojnych, wolał dzielić smutek z wszystkimi pokrzywdzonymi, a gdy los się odwrócił – cieszyć się z nimi.
Dowiedział się pewnego razu, że wichura zniszczyła domostwa, pozrywała dachy, połamała drzewa oliwne a ludzie wpadli w rozpacz. Ruszył więc konno do zniszczonych wiosek. Droga była trudna – wąska i śliska. W końcu Jerzy trafił nad górskie jezioro, nad brzegiem którego spotkał zapłakaną dziewczynę. Dowiedział się od niej o spustoszeniu, jakie sieje smok wśród ludzi, a ona właśnie wylosowała czarną kulę i będzie jego kolejną ofiarą. Usłyszawszy to rycerz, postanowił wybawić mieszkańców od potwora.
Kiedy wynurzył się z jeziora, rycerz natarł na poczwarę w imię Boże i z łatwością pokonał. Nie chciał przy tym żadnej nagrody, gdyż największą radością dla wojownika było ocalenie życia dziewczyny i niedoszłych ofiar bestii. Po śmierci Jerzy został wyniesiony na ołtarze. Przez setki lat patronował rycerzom. Wiele obrazów i rzeźb przedstawiało walkę Jerzego ze smokiem. Rycerze opowiadali między sobą, że Jerzy dobywał broni tylko w słusznej sprawie.

"Smoki są nadnaturalnie stworzone lecz mają odmienne płcie i zdolne są do tworzenia potomstwa; zgodnie z tym co pisał Visser - rodzą się one z jaj. Smocze jaja są pięknymi kamieniami zebranymi nad górskimi potokami; są one zachowane przez naturę aż do czasu kiedy zostaną rozbite podczas wichury, uwalniając młodego smoka natychmiast unoszącego się ku niebu. Kiedy są bliskie wyklucia to dźwięk wytwarzany przez męskie jajka sprawia, że wiatr się wznosi, podczas gdy płacz żeńskich piskląt sprawia, że wiatr zanika i zmienia swój kierunek.

Różnice między płciami smoczymi - "rogi męskich smoków są faliste, wklęsłe i ostre, są one silne na szczycie lecz bardzo cienkie poniżej. Żeńskie smoki mają prosty pysk, okrągł grzywę, cienkie łuski i gruby ogon."

Najwcześniejsze wizerunki i figurki smoków pochodzą z czasów starożytnej Mezopotamii (pieczęcie odnalezione w Niniwie), Asyrii (alabastrowa płyta z Nimrud) i Persji, oraz Babilonii (smoki na Bramie Ishtar, wejścia do świętego miejsca Świątyni Marduka w ruinach starożytnego Babilonu - patrz fotka poniżej - więcej na temat smoka babilońskiego czytaj w rozdziale Smoki mity i legendy 6 ad. smoka Mushussu), jak również ze starożytnego Egiptu.

We wierzeniach słowiańskich smok był utożsamiany z piekielnymi siłami zła, "Żmije, smoki, ażdachy, chały, ały to w mitologii słowiańskiej wężopodobne stwory mieszkające w chmurach i jeziorach, działające na szkodę ludzi, to ludojady wypijające wody i zagrażające pożarciem słońca." (J. Bąbel "Smoki i smokobójcy").
 
W mitologii germańskiej i skandynawskiej smoki należą do świata podziemi, są utożsamiane ze strażnikami skarbów. "W legendzie o Sigurdzie, Fafnir zabił własnego ojca aby zdobyć skarb Andvariego, za swój czyn Fafnir zamienia się w smoka aby pilnować skarbu. Ciekawym zjawiskiem jest przejmowanie przez smokobójców pewnych cech smoka. Zygfryd zabijając smoka pilnującego skarbów Nibelungów (Pieśń o Nibelungach) obmywa się w jego krwi i zyskuje odporność na ciosy, Sigurd pije krew (lub zjada serce) Fafnira, zyskując zdolność rozumienia ptaków." - więcej na temat smoka Fafnira czytaj w rozdziale Smoki mity i legendy 2.

O ekranizacji legendy dot. Siegfrieda, Fafnira i jego skarbu, piszę w rozdziale http://www.repage.de/member/tarotramzesa/smokicz6.html (przy filmie "Klątwa pierścienia"). Zapraszam!

W tradycji i chiskiej smoki traktowane są jako władcy pogody i wód (głównie deszczu). W ludowych wierzeniach chińskich smoki są uważane za zdolne do władania formami wodnymi (wodospady, rzeki i morza), a nawet do ich przenoszenia. Mogą ukazywać się jako wiry wodne lub tornada. Mogą tworzyć chmury, zamieniać wodę w ogień, stawać się niewidzialnymi lub przeciwnie - jaśnieć w ciemnościach. W swej roli władcy wód smok przybiera formę bardziej antropomorficzną, często jest przedstawiany jako człowiekopodobny, odziany w królewskie szaty, lecz z głową smoka ozdobioną insygniami królewskimi.
W Chinach symbolika smoka jest jak najbardziej pozytywna - "Chińczycy nie zabijają smoków. Oni je poskromili, oswoili, potrafili na nich jeździć. Smok za przyzwoleniem wojownika wciela się w niego w decydującej chwili walki. W pysku każdego chińskiego lunga spoczywa perła mądrości, dlatego też mędrcy nazywani byli smoczymi ludźmi. Smoki według podań chińskich, miały opracować wyjątkowo humanitarny kodeks karny."
"Smok Czu-lung żyjacy w krainie mroku, trzymał w paszczy pochodnię, aby rozproszyć kosmiczne ciemności. Zdaniem znawców, to z jego powodu dzień i noc następują po sobie w nieustajcym cyklu. Inny z dostojnych smoków, Huang-lung, czyli Żółty Smok, uczestniczył w opanowywaniu potopu, wywołanego przez lekkomyślne złe bóstwa, a Król Smoków, który wydał swą córkę za śmiertelnika, uległ jego prośbom i wspaniałomyślnie ocalil Ciny w okresie katastrofalnej suszy. "

Więcej w jęz. ang. o chińskich smokach pod linkiem http://www.crystalinks.com/chinadragons.html

Więcej info o różnych smokach także na stronie
http://www.mati.com.pl/pinkwart/slowacja/smoki-zuza.htm

(O smokach chińskich napisałam też w następym rozdziale,
oraz w rozdziale Smoki mity i legendy 4 - ad.smoka Lung.)

Smocza symbolika w astrologii.

W astrolgii istnieją pojęcia Węzłów Księżycowych, inaczej Węzłów Lunarnych (ang. Moon's Nodes, niem. die Mondknoten); Księżyc przebywa raz z południowej, a raz z północnej strony toru Słońca, a punkty przecięcia jego orbity z eklpityką nazywane właśnie są Węzłami Księżycowymi. Węzły położone są naprzeciwko siebie (w odl. 180 stopni).
Kiedy Księżyc pojawia się na południu, wówczas mówimy o Kiężycowym Węźle Wstępującym lub inaczej Wschodzącym i zwany on jest Wschodzącą Głową Smoka, ale najczęściej po prostu Głową Smoka (łac. caput draconis, ang. Head of the Dragon ew. dragon's head, niem. Kopf des Drachen ew. der Drachenkopf). W Indiach jest to Rahu - głowa demona.

Węzły Księżycowe (smocze punkty) są ważnymi punktami w horoskopie urodzeniowym człowieka, bardzo często branymi pod uwagę przez astrologów podczas interpretacji horoskopu (ja do tych astrologów należę), także pod kątem karmy człowieka, czasem wiązanej z przeznaczeniem. Kojarzenie punktów horoskopowych zwanych Głową i Ogonem Smoka z tym, co zwiemy przeznaczeniem, nie jest takie bezpodstawne; wiadomo bowiem, że symbolika smoka związna jest również z przeznaczeniem (zgodnie z tradycją: smoki znają przeszłość i przyszłość, znają przeznaczenie każdego człowieka). Dla przykładu Głowa Smoka w moim horoskopie urodzeniowym znajduje się w tzw. X-tym Domu horoskopowym, a więc można króciutko i ogólnie powiedzieć, iż moim przeznaczeniem jest dać się poznać światu, zaprezentować się publicznie; moja karmiczna droga prowadzi w szeroko pojęty świat zewnętrzny.

W terminologii kalendarzowej jest też pojęcie miesiąca smoczego i jest to czas, jaki potrzebuje Księżyc, by przebyć drogę od jednego Węzła do drugiego = 27 dni, 5 godzin i 5 minut.

W geomancji także używa się określeń Głowa i Ogon Smoka (na dwie spośród 16 geomantycznych figur).
Geomantyczna figura dot. korzystnych wpływów (patrz obrazek poniżej): Caput Draconis - głowa smoka; realizacja, oświecenie, dynamizm, początek czegoś nowego i pozytywnego, planeta Jowisz i Wenus, kamień turkus, zapach goździka, indygo. fizjologia: kręgosłup, mózg, geniusze: Hismael i Kedemel.

Teraz troszkę "z innej beczki": jakim jesteś typem?

Zgodnie z archetypami w psychologii -
- typ wewnętrznego bohatera Sierota dąży do bezpieczeństwa i dlatego zaprzecza istnieniu smoka, choć jednocześnie oczekuje na ratunek,
- typ wewnętrznego bohatera Męczennik jest dobry, troskliwy i odpowiedzialny, dlatego zaspokaja żądania smoka lub poświęca siebie, aby ratować innych,
- typ wewnętrznego bohatera Wędrowiec jest niezależny i samodzielny - ucieka przed smokiem,
- typ wewnętrznego bohatera Wojownik, którego cechą jest siła i skuteczność zabija smoka,
- typ wewnętrznego bohatera Mag dąży do jedności i równowagi - utożsamia się ze smokiem,
- typ wewnętrznego bohatera Kapłan - Szaman poskramia smoka i umie na nim jeździć.
Jakim typem jesteś Ty?

Zwróć proszę uwagę, iż młodzieniec Eragon ze znanego i lubianego przeboju kinowego pod tym samym tytułem, jest typem mieszanym Maga z Kapłanem/Szamanem - to jeździeć smoka o imieniu Saphira, z którym stanowi nieodłączną jedność (może widzieć i czuć dokładnie jak smok i vice versa), którego musiał nauczyć się dosiadać, by na nim swobodnie jeździć. Jeżdźcem smoka w tym filmie był także Jeremy Irons ...sorry Brom (mentor Eragona).

.