SMOKI Z DAWNYCH MITÓW I LEGEND.
Bestiarium stworzone pod kątem smokopodobnych stworów. Oto część ósma (litera T-Y).
- Tiamat - babilońska smoczyca, pramatka bogów i smoków, partnerka Apsu (Abzu), która - gdy została pokonana przez boginię o imieniu Ea - zjednoczyła się z bogiem Kingu i stworzyła węże, smoki i sfinksy, aby pomścić się na bogach. Została pokonana przez boga Marduka. Jest to smocza bogini chaosu i symbol ciemności. Obok Ahi, to drugi prastary smok. Pokonany czeka w uśpieniu na swe przebudzenie. On, czy też raczej ona, według nauk tajemnych miała stworzyć jedenaście potworów do walki z siłami światła, które są też swego rodzaju odpowiednikiem jedenastu poziomów kabalistycznego Drzewa Nocy. Tak o Tiamat opowiada babiloński mit kosmologiczny enuma elisz: "Tiamat to władczyni słonych wód, która dała życie wszystkim. Gdy bóg Ea pokonał Abzu, męża Tiamat i władcę wód słodkich - zapewne również smoka, rozjuszona bogini rozpoczęła przygotowania do wojny. Przygotowała broń nie mającą sobie równej, stworzyła nie znające litości węże-olbrzymy, których zęby/kły były zatrute, trucizną zamiast krwią ciało ich napełniła, smoki wsciekłe okryła terrorem, blaskiem boskim ukoronowała je, bogom uczyniła równymi." Przeciwko bogini wystąpił Marduk i po zaciekłej walce pokonał smoczycę, a z jej rozpołowionego ciała stworzył niebo i ziemię, ustanowił porządek natury, wyznaczajac bogom ich siedziby, gwiazdom miejsce na niebie a słońcu i księżycowi drogi ich wędrówki."





Poniżej artystyczno-tarotowe odniesienie do smoka-smoczycy Tiamat; karta Cesarzowej z włoskiej talii Dragons Tarot, na której widać Tiamat - oto opis tej karty z instrukcji (moje tłum. z jęz,niem.): "III - Władczyni - (Tiamat) napęd/popęd, instynkt. Tiamat ucieleśnia prachaos, kobiecą energię i siłę tworzenia. Matka, narodziny, swobodna żeńska energia, siła burzy i ulewnego deszczu. Znaczenie karty: emocjonalność - kreatywne starania - twórcze wysiłki - ucieczka, próby." Przypominam inne słowa-klucze do karty Cesarzowa: niewyczerpana siła natury dająca życie, rozwój, ekspansywność, płodność, ciąża, narodziny nowego, żywotność, kreatywność, twórczy potencjał w każdej dziedzinie, zmysłowość, piękno, żona, matka, kobieta silna i zdecydowana.

- Tyfon - Typhon - Tyfeus - Typheus - Tefeus - Tepheus; (mit. gr.) najmłodszy syn Gai i Tartarosa. Wg innej wersji miał być synem Hery, poczętym bez udziału mężczyzny. Jest to greckie wężowe monstrum - ojciec Cerbera, Hydry i Chimery, towarzysz Echidny będącej pół-wężem, pół-kobietą. Tyfon został pokonany przez Zeusa, który rzucił w niego Etną - Opisy Tyfona: "Tyfon był pół człowiekiem, pół zwierzęciem, wzrostem i siłą przerastał wszystkich. Był większy od największych gór, głową zahaczał o gwiazdy. Kiedy wyciągał ręce, jedną sięgał krańców wschodnich świata, a drugą zachodnich. Zamiast palców miał sto smoczych łbów. Od pasa w dół miał kłębowisko żmij, a u ramion skrzydła. Oczy jego miotały płomienie." "Ręce jego sposobne do czynów siły ogromnej, nogi też nieznużone boga silnego; a z ramion setka wyrasta głów wężowych smoka strasznego językami ciemnymi syczących; z jego zaś oczu w tych straszliwych głowach, spod brwi, migotał blask ognia; i gdy spojrzał, z głów wszystkich zaraz mu ogień wybuchał; dźwięki się także z wszystkich straszliwych głów dobywały w głos się niewyobrażalny łączące..." Zdjęci grozą bogowie olimpijscy uciekli do Egiptu, dopiero Zeus zawstydzony drwinami Ateny wrócił, by stawić czoła potworowi. Długo ważyły się losy walki, ostatecznie śmiertelnie ranny Tyfon runął na ziemię Sycylii, a zwycięski król bogów przywalił go olbrzymią skałą, dzisiejszą górą Etną.

Niżej skan karty przedstawiającej Typhona (XV Wielki Arkan - Diabeł) z egipskiego Tarota Ibis.

Niżej skan karty przedstawiającej Typhona z innej talii - Dragons Tarot, opis do karty z instrukcji brzmi (moje tłum. z jęz.niem.): "IV - Władca - (Tyfon) nowy król. Smok ten pomścił smierć Tytanów w imieniu matki-ziemi, w ten sposób, że zwyciężył Zeusa i zrzucił go z tronu Olimpu." Dla przypomnienia przytaczam niektóre inne słowa-klucze dla karty Cesarz: stabilność, bezpieczeństwo, odpowiedzialność, porządek, dobra organizacja, zdystansowanie, siła męskiego autorytetu, władza, szef, ojciec, małżonek. Ad. tła mitologicznego do karty: Tyfon po dokonaniu zamachu na Zeusa wyjął mięśnie z Zeusa i schował je w jaskini. Apollowi i Hermesowi udało się jednak je wykraść i Zeus mógł odzyskać z powrotem swą postać. Zamach na Zeusa był dokonany wg jednej wersji - chyba popularniejszej - w imieniu Gai wściekłej na Zeusa za zamknięcie jej dzieci gigantów w Tartarze, a wg innej wersji za zdrady Zeusa wobec swej małżonki Hery. Tyfon jest uważany albo za syna Gai, albo Hery.

- Uroboros - Urobor (Ouroboros); staroegipski i grecki symbol przedstawiający węża z ogonem w pysku, który bez przerwy pożera samego siebie i odradza się z siebie. Ogromny wężowy smok, podobno po raz pierwszy widziany w Egipcie w 1600 roku przed naszą erą. Symbol życia i śmierci, alchemiczny symbol wieczności. Jako symbol gnostyków urobor wyraża jedność duchową i fizyczną wszechrzeczy, która nigdy nie zaniknie i będzie trwać w nieskończoność w formie ciągłej destrukcji i odradzania się. Urobor pierwotnie był symbolem rzeki, jaka miała opływać Ziemię, nie mającej źródeł, ani ujścia, do której wlewały się wody wszystkich rzek i mórz na świecie. Jest to symbol nieskończoności, wiecznego powrotu i zjednoczenia przeciwieństw (coincidentia oppositorum). Gryzący własny ogon wąż wskazuje, że koniec w procesie wiecznego powtarzania odpowiada początkowi. Mamy tu do czynienia z symboliką cyklicznego powtarzania - obiegu czasu, odnawiania się świata i światów, śmierci i odrodzenia - po prostu wieczności. W symbolice alchemicznej urobor to symbol zamkniętego, stale się powtarzającego procesu przemiany materii - procesu, który w formie faz podgrzewania, parowania, chłodzenia i kondensacji cieczy ma prowadzić do sublimacji substancji. Urobor to odpowiednik kamienia filozoficznego. W mitologi skandynawskiej Uroboros występuje pod postacią węża Mirdgardsorma (zwany również: Jormungand/er, Midhgardhsormr, Midgardsormen) i oplata swoim ciałem całą Ziemię. Jest jednym z dzieci Lokiego, podczas trwania Ragnaröku zatruwa swym jadem każdy zbiornik wodny na świecie. Ostatecznie ginie pokonany przez Thora, którego jednak śmiertelnie zatruwa." (źródło: Wikipedia)
Symbolika Uroborosa wg M.Coupal: W symbolice można wyróżnić trzy pozycje - kształty węża:
- wąż ułożony w pozycję sinusoidalną, wyciągnięty reprezentuje człowieka zajetego sprawami doczesnymi; seksem, amibicjami zawodowymi, sławą, bogactwem,
- wąż w formie spirali świadczy o wyższym stopniu ewolucji, głowa węża patrzy w niebo, człowiek kieruje się w życiu tymi samymi motywacjami, ale duch angażuje sie w rozwój, uświadamia sobie bowiem, że z czasem wszystko przemija i marnieje,
- trzecia pozycja - wąż w formie koła gryzący własny ogon, mówi o człowieku, który poślubił przeciwieństwa: żeńskie i męskie, negatywne i pozywtywne, niebo i ziemię, życie materialne i życie nadprzyrodzone.
Uroboros, wąż zwinięty w koło i połykający własny ogon oznacza dokonanie prawdziwej wewnętrznej unii, na której może się oprzeć powodzenie zewnętrzne. reprezentuje człowieka mądrego, czystego, pokornego, który pojął prawdziwy sens wartości i sharmonizował je w wyniku walk, cierpień i pokory. Uroboros symbolizuje doskonałość i istotę oświeconą.




Niżej jest skan karty przedstawiającej Uroborusa - The Dragon Tarot XXI, Wielki Arkan - Świat. Ad. symboliki uroborosa patrz też w jednym z rozdziałów dot. talii The Dragon Tarot (ad. karty Świat), a konkretnie klik tutaj.

Spojrzyj też do rozdziału Smoki mity i legendy 5 na kartę Tarota przedstawioną przy Midgardsorm.
- Vouivre - ozdobiony klejnotami smok z Alp francuskich. Nosił on koronę z pereł, a iskrzący się na czole krwistoczerwony klejnot był jego jedynym okiem. Zaczął być podatny na zranienia, gdy ściągnął klejnot podczas picia, ale nigdy nikt nie ośmielił się ukraść ten kamień i zabić smoka.


- Vritra (Wrytra/Vrtra) - patrz: Ahi, Smoki i legendy 1 klik tutaj klik tutaj.
- Wiwerna - wiwern, wywerna lub wyvern ew. wivern to uskrzydlony i dwunogi smok o długim i wijącym się ogonie z harpunowatym zakończeniem, związany z legendami arturiańskimi. Wywerna jest/była symbolem władcy na Wyspach Brytyjskich. Smok wiwern stanowił alegorię szatana; przedstawiano go jako biblijną bestię uosabiającą szatana. Imię wiwerna równoważyło się z wojną, grzechem i zarazą - wierzono iż przenosi on dżumę, mieszka w pieczarach i gromadzi wielkie skarby. Istnieje także morska odmiana wyvern z rybim ogonem.


Poniżej jedna z kart talii Madame Endora's Fortune Cards przedstawiająca Wywernę; "Twoje sekrety są bezpieczne" głosi napis na karcie - to ta karta po lewej stronie, a poniżej po stronie prawej jest natomiast karta z talii Dragons Tarot; opis do tej karty brzmi (moje tłum. z jęz.niem.): "W sprzęcie zbrojnym tarcza ze świeżo namalowaną Wywerną. Znaczenie karty: pokój, zgoda, spokój." Przypominam inne słowa-klucze dla karty 2 Miecze: zawieszenie broni, stan równowagi, zwątpienie, potrzeba dokonania intelektualnego wyboru i podjęcia decyzji, wycofanie emocjonalne.

- Wielki Smok z mitów żydowskich i poniżej stosowna do tematu karta z Dragons Tarot, do której opis zawarty w instrukcji do talii brzmi (moje tłum. z jęz.niem.): "XVI - Wieża (Wielki Smok) ziemskie granice. Wielki smok z żydowskich podań chełpił się stworzeniem nieba i ziemi i za karę został przybity do ziemi przez pana, który aż do dnia sądu nakazał trzymanie go pod strażą. Granice władzy oddziaływują na władzę innych. Znaczenie karty: granice - odwaga -załamanie się fałszywych przekonań - kara." Przypominam inne uniwersalne słowa-klucze dla karty Wieża: nagłe, zaskakujące zmiany, które przyszły z zewnątrz, upadek, zniszczenie, destrukcja, ruina, rozpad dotychczasowych ideałów i punktów widzenia, załamanie się w przedsięwzięciach, rozpad związku, rozstanie, choroba. p.s. Jak na razie kompletnie nie mam ochoty zagłębiać się w żydowskie potwory, tudzież w biblijną tematykę, więc w moim bestiariuszu we wcześniejszych rozdziałach wspomniałam tylko Behemota i Lewiatana.

- Worm - smok przypominający węża, zwykle nie posiadał ani nóg ani skrzydeł, jednak miał gigantyczne rozmiary. Worm w języku niemieckim był/jest nazywany Wurm lub Lindwurm, a w słowiańskim żmij lub czerw - "Przedstawiano go jako wielkiego węża w koronie, wygrzewającego się i strzegącego góry skarbów. Skarby te jak się je ukradnie, przynoszą nieszczęście. Żmij włada wodą śmierci, która oczyszcza ze wszystkiego co ziemskie. W zbiornikach wodnych rytualnie topiono dziewice jako ofiarę żmijowi. Woda, która pochłaniała człowieka nabierała życia."

Poniżej opis niektórych lindwurmów (wurmów/wormów).
Lindwurm z Ecklak - zadomowił się pod kościołem w Ecklak, kradł bydło z całej okolicy. Pokonał go młody byk, który jednak sam padłł od ran.
Lidnwurm z Lambton - oto legenda związana z tym smokiem. Pewnej niedzieli podczas łowienia ryb młody człowiek - Pan z/na Lambton, wyłowił z rzeki wstrętnego żmija - wurma i wrzucił go do studni, w której zwierzę wyrosło na wielkiego i ohydnego żmija. Został on jednak wyciągnięty ze studni i zaczął pustoszyć kraj. Mieszkańcy próbowali ułagodzić potwora w ten sposób, że przez siedem lat co wieczór dawali mu do picia świeże mleko od krowy. Nikt nie mógł pokonać lindwurma. Pewna mądra kobieta poradziła Panu z Lambton, by wykuł specjalne ostrogi na zbroję, a ponadto gdy wurm zostanie zgładzony, Pan powinien zabić pierwszą napotkaną istotę. W związku z tym wydano rozkaz, żeby wypuścić jednego psa. Wurm okręcił się wokół człowieka w specjalnie uszykowanej zbroi i nadział się na szpikulce, jednak służba zapomniała wypuścić psa i pierwszą istotą, jaką Pan z Lambton spotkał po zabiciu lindwurma, był jego ojciec. Pan z Lambton mimo to zabił psa, ale niewiele to pomogło, bo nad rodem zaciążyła klątwa; przez dziewięć generacji żaden Pan na Lambotn nie zmarł spokojnie w swoim łożu. Ostatni Pan z Lambton zmarł przed 150 laty.



Lindwurm z Lindberg - "Szeroko znana legenda św. Jerzego ma też związek z Mansfield w Niemczech, gdzie ponad drzwiami kościelnymi jest statua upamiętniająca to wydarzenie. Wielkim człowiekiem okolicy i w owym czasie był hrabia Mansfield i niedaleko miasta jest wzgórze wciąż zwane Lindberg, ponieważ w dawych czasach było to schronienie smoka - lindwurma, któremu mieszkańcy miasta byli zmuszeni oddawać kobietę każdego dnia. Wkrótce w okolicy nie było już więcej kobiet prócz córki samego rycerza. Hrabia Mansfield zabił bestię, a mieszkańcy uczynili go swym świętym i wystawili mu (lub komuś innemu) pomnik, pomimo jego uprzedniej obojętności wobec losu ich córek. Mansfield jest jednym z wielu miejsc w których mieszkancy wierzą, że to miejsce sławnej walki św. Jerzego, którego wyczyny są równie liczne i szeroko rozpowszechnione jak było to w przypadku wyczynów Herkulesa."
Lindwurm z Linton

Lindwurm ze Spindelstein - oto zwiazana z tym legenda. Margaret Wynd von Bamborough została przez swoją macochę zamieniona we wstrętnego lindwurma. W tej postaci miała przeszkodzić swemu bratu w powrocie, ale miłość pomiędzy rodzeństwem była silniejsza, obydwoje się rozpoznali i brat wyswobodził swą siostrę z czaru. Macocha została za karę zamieniona w ropuchę.
Lindwurm ze Sztuttgartu zadomowił się w piwnicy pewnego browarnika. On jednak zabił smoka w ten sposób, że pokazał mu lustro, w którym smok się przejrzał.
- Yulunggul - miał kształt wielkiego pytona.

Aby przenieść się do następnego rozdziału o smokach, kliknij na Draco zionącego ogniem.
Verantwortlich für den Inhalt ist der Autor der Homepage. Kontakt
Kostenlose Homepage von rePage.de
- w -
Flirten und neue Leute kennenlernen - Klick hier !
|